فرموده : 1 - توانگرترين مردم كسى است كه اسير حرص و طمع خود نباشد « 2 » ( 2 ) كسى كه بقسمت خود از جانب خداوند راضى باشد ، غنىترين مردم مىباشد « 3 » ( 3 ) حرص و طمع كليد رنجها و مركوب سختيهاست كه آدمى را بغوطه‌ور شدن در گناهان و ولع مىكشاند . ( 4 ) حرص منشأ همه عيبهاى نفسانى مىباشد « 4 » ( 5 ) طبعا " شخص حريص از دو نعمت : قناعت و راضى شدن نعمت محروم مىباشد كه نتيجه اولى از دست دادن آرامش روحى و نتيجه دومى از دست دادن ايمان يقينى مىباشد « 5 » هفتم - خودنمائى و جدل : اين دو از بيماريهاى مذموم و هلاك كننده مىباشند ، هر دو اينها شهوات باطنى هستند كه نفس را فريب مىدهند : اثر اين بيمارى آنست كه شخص بگفته ديگران با طعنه و حقارت اعتراض كند يا با ابراز هوش و معرفت برترى خود را برخ مردم بكشاند . اين دو از بيماران روحى مهم هستند ، كمترين ضرر اين دو بيمارى اينست كه همه مردم را نسبت به آنها دشمن مىكند و از او نفرت مىنمايند در نتيجه هميشه تنها و بىكس زندگى مىكنند . كه امام صادق ( ع ) درباره معالجه اين دو بيمارى با راهنمائيهاى باارزش خود و با تعاليم دينى چنين مىفرمايد :

--> ( 2 ) كشف الاخطار ( 3 ) تحف العقول ( 4 ) كافى باب حب دنيا ( 5 ) فصول المهمه